رسوای زمانه منم...

واژه‌ها مادامی که تنها در ذهن هستند، سیال‌اند و انعطاف‌پذیر، اما به محض این که ثبتشان کردی، گفتی و یا نوشتی‌شان، دیگر در اختیارت نخواهند بود، می‌توانند با خیره‌سری داستان دیگری بگویند و رسوایت کنند. آری، آنچه وحشت مرا برمی‌انگیزد، رسوایی‌ست؛ شاید همه‌ی نادان‌ها چنین‌اند، می‌ترسند از این که پوسته‌ی فریبنده‌(؟)ی حرف‌هایشان شکافته شود و ابتذال پنهان در آن آشکار گردد

/ 3 نظر / 3 بازدید
مهدی مصطفوی

تا مرد سخن نگفته باشد/عيب و هنرش نهفته باشد منتها نمی‌دونم چرا اين شعر رو فقط واسه مردها گفتن. احتمالا فرض رو بر اين گرفتن که زنها نمی‌تونن «سخن نگفته» باقی بمونن؟

maryam

نميدونم چرا دائم در حال محاکمه کردن خودت هستی این جمله برات آشنا نیست؟

من بچه ملا 25 سال دارم

به نظر من همه ما حيوانات غالبا پليدي هستيم كه در مطاوي نوبت در مرداب دنيا ميلوليم و هيچ يك از ديگري بهشتي تر نيست