چهارشنبه ۱٦ آبان ،۱۳۸٦

تنها در خانه

در سالن مرکزی (؟) کالج نشسته‌ام و سعی می‌کنم تکالیفم را انجام دهم. حدود دو متر آن طرف‌تر عده‌ای مشغول صحبت راجع به ناکامی‌های جـنسی‌شان هستند. یکی از پسرها با صدای بلند می‌گوید که من ۲۲ سالم است و هنوز «آن کار» را نکرده‌ام! دختری در جوابش می‌گوید مساله‌ای نیست من هم ۲۱ ساله‌ام و هنوز... نه می‌شناسمشان و نه به هیچ وجه روی آن را دارم که آن میان با صدای بلند جمله‌ای بگویم و بخندانمشان یا متعجبشان کنم؛ این اتفاق تنها در خیالم ممکن است رخ دهد. در عوض این صفحه را باز می‌کنم و شروع می‌کنم به یادداشت کردن دزدانه‌ی حرف‌هایشان.

امروز صبح همخانه‌ها را به ایستگاه قطار نزدیک خانه رساندم تا به فرودگاه بروند، برای حدود دو هفته به خاور دور سفرمی‌کنند. در این چند روز آخر آنقدر از من پرسیده‌اند که آیا از تنها ماندن در خانه (که چفت و بست درستی هم ندارد) می‌ترسم یا نه که کم‌کم احساس کردم حتما باید بترسم. به محض این که از ایستگاه قطار برگشتم در پشتی و همه‌ی پنجره‌ها را قفل کردم.

مدت‌هاست که به تجربه فهمیده‌ام چت کردن می‌تواند سرچشمه‌ی خیلی از سوء تفاهم‌ها باشد، این را نوشتم که بگویم هنوز نظرم عوض نشده.


دوشنبه ۱٤ آبان ،۱۳۸٦

اطلاعیه

مدتی است دوستان و هواداران جملگی از من می‌پرسند که چرا نمی‌نویسم یا چرا کم می‌نویسم، دلایل (بهانه ها؟) کوچک و بزرگ زیادی را می‌توانم بشمارم، اما فعلا به یکی بسنده می‌کنم:
پس از این که نویسنده‌ی حقیر این وبلاگ از طریق صفحه‌‌ی کوچکش با برخی اهالی بلاگستان آشنا شد و شمار بینندگان صفحه‌اش از انگشتان یک دست به انگشتان دو دوست (حتی شاید دو دست و یک پا) ارتقا یافت، امر به او مشتبه گردید که آدم مهمی شده و از این پس باید راجع به امور مهم و آن‌چنانی درفشانی نماید تا خدای ناکرده وقت گرانبهای این بینندگان نکته‌سنج صرف خواندن  خاطرات روزانه یا بعضا مقایسه‌ی کارکرد آبریزگاه‌های امریکای شمالی نگردد که حتی تصور این موضوع عرق شرم به چهره‌ی نگارنده می‌نشاند.
حال نظر به این که تلاش برای نگارش در مورد امور اساسی به شکل نگران‌کننده‌ای منجر به گنگی و گیجی نگارنده گشته و ایشان از طلا بودن پشیمان گشته، از این پس در این جا به مدد حق بار دیگر شاهد نوشته‌های این‌چنانی (در مقابل آن‌چنانی)‌ خواهیم بود.



[ خانه | بایگانی | ایمیل ]

ساعت شنی

ساعت شنی


خانه
بایگانی
ایمیل

پيوندها





  RSS 2.0